James Toney uderza w Benna i Eubanka. Poszło o unifikację

Amerykanin posiadał w tamtym okresie tytuł International Boxing Federation w limicie 168 funtów. Na brytyjskiej scenie tej samej kategorii wagowej rządzili natomiast Benn i Eubank, którzy również mieli mistrzowskie pasy.

Nigel Benn był czempionem World Boxing Council, a Chris Eubank dzierżył tytuł World Boxing Organization. Według Toneya obaj mieli możliwość wejścia z nim do ringu, jednak żaden z tych pojedynków nie doszedł do skutku.

Zamiast unifikacyjnego starcia z mistrzem IBF Benn przystąpił do obrony pasa przeciwko Lou Gentowi. Później Brytyjczyk po raz drugi zmierzył się z Eubankiem, przenosząc uwagę kibiców na ich krajową rywalizację.

Rewanż Benna z Eubankiem odbył się w październiku 1993 roku. Sędziowie orzekli remis, dzięki czemu obaj pięściarze zakończyli pojedynek ze swoimi tytułami, Benn zachował pas WBC, a Eubank pozostał mistrzem WBO.

Do walki James Toney kontra Nigel Benn ani do pojedynku Toneya z Chrisem Eubankiem ostatecznie nie doszło. Amerykanin utrzymał mistrzostwo IBF do listopada 1994 roku. Wtedy stracił pas po jednogłośnej porażce na punkty z Royem Jonesem Jr.

Słowa Toneya ponownie otwierają dyskusję o jednym z niewykorzystanych zestawień w wadze superśredniej. W 1993 roku każdy z trzech pięściarzy posiadał tytuł innej organizacji, ale sportowa odpowiedź na pytanie o najlepszego z tej grupy nie padła w bezpośrednim starciu.