Allan Goes mocno o sportowym BJJ. „W MMA to problem”

Allan Goes skomentował w podcaście kierunek, w jakim poszło sportowe jiu-jitsu, oraz jego przełożenie na realia mieszanych sztuk walki. Posiadacz koralowego pasa siódmego stopnia nie neguje wartości BJJ, ale podkreśla, że nie każda technika skuteczna w rywalizacji grapplingowej ma sens w MMA.

Najwięcej uwagi poświęcił rozwiązaniom opartym na berimbolo oraz pracy z półgardy. W jego ocenie są to elementy, które w sportowym BJJ mogą dawać przewagę punktową lub pozycję, ale w formule z uderzeniami tworzą zupełnie inne ryzyko. Zawodnik ustawiony pod ciosy nie ma komfortu spokojnego budowania akcji, jak podczas walki wyłącznie parterowej.

Goes zestawił przy tym dwa różne przykłady. Gordona Ryana przywołał jako wybitnego grapplera kojarzonego przede wszystkim ze sportowym jiu-jitsu, natomiast Charlesa Oliveirę wskazał jako zawodnika UFC, który według niego pokazuje skuteczność jiu-jitsu przeniesionego do MMA. To porównanie dobrze oddaje sedno jego opinii, sama znajomość technik nie wystarczy, jeśli nie działają one pod presją ciosów.

Wypowiedź Goesa ma dodatkowy ciężar ze względu na jego własne doświadczenie. Brazylijczyk walczył w Pride FC, UFC i IFL, a czarny pas otrzymał od Carlsona Gracie już w wieku 18 lat. Mówi więc z perspektywy zawodnika, który zna zarówno klasyczne jiu-jitsu, jak i realia walki w formule MMA.

Dla kibiców i trenujących to kolejny głos w sporze o granicę między sportowym BJJ a grapplingiem użytkowym pod MMA. Goes nie atakuje samej dyscypliny, lecz zwraca uwagę na selekcję narzędzi, bo w klatce skuteczność techniki weryfikują nie tylko punkty i pozycje, ale także możliwość przyjęcia ciosu.